ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ವಿರುದ್ಧ ಮತ್ತೆ ಬಿಜೆಪಿ ಆಕ್ರೋಶ ಹೊರಹಾಕಿದೆ. ಈ ಬಾರಿ ವಿಚಾರ ಒಂದು ಕಾಮಿಡಿ ವಿಡಿಯೋ. ಆದರೆ ಇದರ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾತ್ರ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪೊಲಿಟಿಕಲ್ ಸಟೈರ್ ಅನ್ನೂ ‘ತಾಯಿ ಸೆಂಟಿಮೆಂಟ್’ಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭ ಪಡೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಎಂಬ ಮಾತುಗಳು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿವೆ.
ಇಂದೋರ್ ನ ‘ಛಾತ್ರೋನ್ ಕಿ ಗೂಂಜ್’ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕಾಮಿಡಿಯನ್ ಪುಲ್ಕಿತ್ ಮಣಿ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿದ ಮಿಮಿಕ್ರಿ ವಿಡಿಯೋ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ವೈರಲ್ ಆಗಿದೆ. ವಿಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ನಗುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ವಿಡಿಯೋವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬಿಜೆಪಿ, ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿಯವರ ದಿವಂಗತ ತಾಯಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ವಿರುದ್ಧ ತೀವ್ರ ರಾಜಕೀಯ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದೆ.
ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಲೇಬೇಕು. ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಳಿಯ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಾಗ ಮಾತ್ರ ‘ಮದರ್ ಸೆಂಟಿಮೆಂಟ್’ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ಪ್ರಧಾನಿಯವರ ತಾಯಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವಹೇಳನಕಾರಿ ಹೇಳಿಕೆ ಇದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಖಂಡಿಸುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಟೈರ್, ಪೊಲಿಟಿಕಲ್ ಕ್ರಿಟಿಸಿಸಂ ಮತ್ತು ಪರ್ಸನಲ್ ಇನ್ಸಲ್ಟ್—ಈ ಮೂರರ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೂ ಇರಬೇಕು. ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ, ನಕ್ಕರು ಸಮಸ್ಯೆ, ಮೌನವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಎಂಬ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ನಿರುದ್ಯೋಗ, ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಮಸ್ಯೆ, ಪರೀಕ್ಷಾ ಅಕ್ರಮಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಅವರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕಾಮಿಡಿ ಪರ್ಫಾರ್ಮೆನ್ಸ್ ಕೂಡ ಬಿಜೆಪಿಯ ಪ್ರಮುಖ ರಾಜಕೀಯ ದಾಳಿಯ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಬಿಜೆಪಿ ರಾಜಕೀಯ ಉತ್ತರ ನೀಡಬೇಕೋ ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂದರ್ಭವನ್ನೂ ಪರ್ಸನಲ್ ಕಾಂಟ್ರವರ್ಸಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕೋ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ, ಭಾರತೀಯ ರಾಜಕೀಯ ಚರ್ಚೆ ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಹೌದು.
ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯ ಘನತೆ ಎಲ್ಲಿತ್ತು?
ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಯ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ರಾಜಕೀಯದ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖವನ್ನೂ ಚರ್ಚಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿಯವರನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ‘ಬಾರ್ ಡ್ಯಾನ್ಸರ್’ ಎಂಬ ಅರ್ಥ ಬರುವ ರೀತಿಯ ಚಿತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಪೋಸ್ಟ್ಗಳು ಹರಿದಾಡಿವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಎಐ-ಜನರೇಟೆಡ್ ಅಥವಾ ತಪ್ಪಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವುಗಳೆಂದು ಫ್ಯಾಕ್ಟ್-ಚೆಕ್ ವರದಿಗಳು ಹೇಳಿವೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ ವರದಿಯೂ ಬಿಜೆಪಿ ತೆಲಂಗಾಣ ಘಟಕದಿಂದ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೃತಕವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ಬಾರ್-ದೃಶ್ಯದ ಚಿತ್ರ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ ವಿವಾದವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಒಂದು ನೇರ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ: ಮಹಿಳೆಯರ ಘನತೆಗೆ ಮಾನದಂಡ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ? ಮೋದಿಯವರ ತಾಯಿಯ ವಿಚಾರ ಬಂದಾಗ ‘ತಾಯಿ ರಾಜಕೀಯದ ವಿಷಯವಲ್ಲ’ ಎನ್ನುವ ಮಾತು ಸರಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿಯವರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವ ರೀತಿಯ ಸುಳ್ಳು ಅಥವಾ ತಿರುಚಿದ ಚಿತ್ರಗಳು ಹರಿದಾಡಿದಾಗಲೂ ಇದೇ ನಿಲುವು ಇರಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಕ್ಷವಿಲ್ಲ, ತಾಯಿಗೆ ಪಕ್ಷವಿಲ್ಲ, ಮಹಿಳೆಯ ಗೌರವಕ್ಕೂ ಪಕ್ಷವಿಲ್ಲ.
ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸುವ ರಾಜಕೀಯ ತಂತ್ರ
ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಈಗ ಲೋಕಸಭೆಯ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸುದ್ದಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಅವರನ್ನು ಟೀಕಿಸುವುದು ಬಿಜೆಪಿಯ ರಾಜಕೀಯ ಹಕ್ಕು. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿ, ವಿಷಯವನ್ನು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ವಿವಾದವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ರಾಜಕೀಯ ತಂತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಏಳುವುದು ಸಹಜ. ಇತ್ತೀಚಿನ ವಿವಾದದಲ್ಲಿಯೂ ಬಿಜೆಪಿ ನಾಯಕರು ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ‘ಕಾಮಿಡಿ’, ‘ಸರ್ಕಸ್’ ಮುಂತಾದ ಪದಗಳಿಂದ ಟೀಕಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಜನರ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬೇರೆ ಇದ್ದು, ನಮ್ಮ ಉದ್ಯೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, ರೈತರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಾಜಕೀಯ ಚರ್ಚೆಯನ್ನೂ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ವಿರುದ್ಧದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ದಾಳಿಯಾಗಿ ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ತಾಯಿ ಭಾವನೆ ರಾಜಕೀಯದ ರಕ್ಷಣಾ ಕವಚವಾಗಬಾರದು
ತಾಯಿ ಎನ್ನುವುದು ಭಾರತೀಯ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಭಾವನೆಯಾಗಿದ್ದು ಅದನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಇದೇ ಭಾವನೆಯನ್ನು ರಾಜಕೀಯದ ರಕ್ಷಣಾ ಕವಚವಾಗಿ ಬಳಸುವುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಚರ್ಚೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬರ ತಾಯಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವುದು ತಪ್ಪಾದರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ತಾಯಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವುದೂ ತಪ್ಪೇ ಎಂಬ ಸರಳ ರಾಜಕೀಯ ಮಾನದಂಡವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಪಕ್ಷಗಳೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಬಿಜೆಪಿಗೆ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರ ರಾಜಕೀಯ ನಿಲುವುಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿದ್ದರೆ ಅವುಗಳಿಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಉತ್ತರ ನೀಡಲಿ, ಅವರ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಟೀಕಿಸಲಿ, ಅವರ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಿ, ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಲಿ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ ತಾಯಿ, ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಎಂಬ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ರಾಜಕೀಯ ಸಮರ ನಡೆಸುವುದು ಜನರ ಮೂಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು.
ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೆ ರಾಜಕೀಯವೇ ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆಯೇ?
ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ವಿರುದ್ಧ ಬಿಜೆಪಿ ಎಷ್ಟೇ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರೂ, ರಾಜಕೀಯ ಚರ್ಚೆ ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಜನರು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ಅವರ ನೀತಿಗಳು ಮತ್ತು ಹೇಳಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಿ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ಅದರ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಿ. ಅದೇ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಆರೋಗ್ಯಕರ ರಾಜಕೀಯ ಚರ್ಚೆಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಮದರ್ ಸೆಂಟಿಮೆಂಟ್, ಕುಟುಂಬ ರಾಜಕಾರಣ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ದಾಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡುವ ಸುಳ್ಳು ಅಥವಾ ತಿರುಚಿದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಆಯುಧಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಡೆಯುವ ಸಮರದಲ್ಲಿ ದೇಶದ ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತವೆ. ಜನರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಪೊಲಿಟಿಕಲ್ ಡ್ರಾಮಾ ಅಲ್ಲ, ಪೊಲಿಟಿಕಲ್ ಅಕೌಂಟೆಬಿಲಿಟಿ. ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ, ಅದೇ ರೀತಿ ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ. ಆದರೆ ಒಂದೇ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಎರಡು ಮಾನದಂಡಗಳಿರುವ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಜನರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಲೇಬೇಕು. ತಾಯಿ ಭಾವನೆ ರಾಜಕೀಯದ ರಕ್ಷಣಾ ಕವಚವಾಗಬಾರದು, ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ ರಾಜಕೀಯ ಚರ್ಚೆಯ ಕೇಂದ್ರವಾಗಬೇಕು.
