ನಮ್ಮನ್ನಾಳುತ್ತಿರುವ ಸರ್ಕಾರ ತಮ್ಮ ನಿಲುವನ್ನು ಒಪ್ಪದ ಮತ್ತು ವಿರೋಧಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ತಮಗಾಗದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಮುಖಂಡರ ಮೇಲೆ ವಿವಿದ ಸೆಕ್ಷನ್ ಗಳನ್ವಯ ಮೊಕದ್ದಮೆ ದಾಖಲಿಸುವುದು ಇದರಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಆದರೆ ಈ ರೀತಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾದ ಬಹುತೇಕ ಆರೋಪ ಪಟ್ಟಿಗಳು ಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸಾಬೀತಾಗದೆ ಖುಲಾಸೆ ಅಗುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ಕೋರ್ಟಿಗೆ ಅಲೆದಾಡುವುದರಿಂದ ಆರೋಪಿ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಕೋರ್ಟಿನ ತೀರ್ಪು ಬರಲೇಬೇಕು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಯತನಕ ಅವರು ಕಾಯಲೇಬೇಕು.
ಈ ವಿಳಂಬ ನ್ಯಾಯ ನಿರಪರಾಧಿಗಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯೂ ಹೌದು. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ಜೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ವಿಚಾರಣಾಧೀನ ಕೈದಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯೇ ಸಾವಿರಾರು ಇದೆ. ಆದರೆ ಇವರ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ವಿಚಾರಣಾಧೀನ ಕೈದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೋರಾಟಗಾರರೂ ಇದ್ದಾರೆ.
ತೆಲುಗಿನ ಖ್ಯಾತ ಕವಿ ವರವರ ರಾವ್ (80) ಕೂಡ ಈ ರೀತಿಯ ವಿಚಾರಣಾಧೀನ ಕೈದಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿರುವುದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕ್ರೂರ ಮುಖವನ್ನು ಪ್ರತಿಫಲಿಸುತ್ತಿದೆ. ರಾವ್ ಅವರ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬಸ್ಥರು ಕಳೆದ ಜುಲೈ 12 ರಂದು ತುರ್ತು ಪತ್ರಿಕಾ ಗೋಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ ರಾವ್ ಅವರಿಗೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೌಲಭ್ಯ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಡಲು ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಳೆದ ಮೇ 28 ರಿಂದ ರಾವ್ ಅವರು ಅನಾರೋಗ್ಯ ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಂತರ ಅವರನ್ನು ಜೆಜೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ವೈದ್ಯಕೀಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಮನವಿಯನ್ನು ಎನ್ಐಎ ಕೋರ್ಟ್ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತ್ತು. ಇದರ ವಿರುದ್ದ ಈಗ ಮುಂಬೈ ಹೈ ಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಕಳೆದ ನವೆಂಬರ್ 17, 2018 ರಲ್ಲಿ ಭೀಮಾ ಕೊರೆಗಾಂವ್ ಹಿಂಸಾಚಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರಚೋದನೆ ನೀಡಿದ ಆರೋಪದಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾಗಿರುವ ವರವರ ರಾವ್ ಅವರನ್ನು ನವೆಂಬರ್ 18ರಂದು ಪುಣೆಯ ಮೂರನೇ ಅಡಿಷನಲ್ ಸೆಷನ್ಸ್ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಹಾಜರುಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ನಂತರ ಕೆಲ ಬಾರಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಜಾಮೀನು ಅರ್ಜಿ ವಜಾಗೊಂಡು ಅವರು ಈಗಲೂ ಜೈಲಿನಲ್ಲೆ ಇರುವಂತಾಗಿದೆ. ರಾವ್ ಅವರೇ ಬರೆದಿರುವ ಪ್ರಕಾರ ಅವರನ್ನು ಮರಣದಂಡನೆ ನೀಡುವ ಗಲ್ಲು ಕಂಬದ ಹೊರಗಿನ ಜೈಲು ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಇಡಲಾಗಿದೆ. ಬಹುತೇಕ ವಿಚಾರಣಾಧೀನ ಕೈದಿಗಳು ಅಮಾಯಕರು ಎಂದು ರಾವ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ರಾವ್ ಅವರ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಅಂಶ ಏನು?
ಕಳೆದ ಡಿಸೆಂಬರ್ 31, 2017ರಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ಎಲ್ಗರ್ ಪರಿಷದ್ ಸಭೆಯನ್ನು ಪೋಲೀಸರು ಮಾವೋ ಪ್ರಚೋದಿತ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿದರು. ಇದರ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಜನವರಿ 1, 2018 ರಂದು ನಡೆದ ಭೀಮಾ ಕೊರೆಗಾಂವ್ ಹಿಂಸೆಗೆ ಇದೇ ಪ್ರಚೋದನೆ ಎಂಬ ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಿ ಬಂಧಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಆರೋಪದಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾದ ಐವರು ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೋರಾಟಗಾರರ ಜೈಲು ವಾಸ 14 ತಿಂಗಳುಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ್ದು ಎರಡನೇ ಬ್ಯಾಚ್ನಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾಗಿರುವ ನಾಲ್ವರಿಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಜೈಲು ವಾಸ ಮೀರಿದೆ. ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಆರೋಪಿಸಲಾಗಿರುವ ಆರೋಪ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ನೀಡುವಂತೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಅತ್ಯಂತ ವಿಳಂಬವಾಗಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ವರವರರಾವ್ ಆರೋಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಹಾಗೂ ಭೀಮಾ ಕೊರೆಗಾಂವ್ ಹಿಂಸಾಚಾರದ ಅರೋಪಿಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀಕರಣದ ಶಕ್ತಿಗಳ ಆರೋಪದಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದೂ ಅವರು ಅರೋಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಶಕ್ತಿಗಳು ದಲಿತರ, ಹಿಂದುಳಿದವರ ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಮರ ಏಳಿಗೆಯನ್ನು, ಒಗ್ಗಟ್ಟನ್ನೂ ಸಹಿಸದೇ ಇಂತಹ ವೃಥಾರೋಪ ಮಾಡಿ ಬಂಧನಕ್ಕೀಡು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕುವುದೇ ಈ ಶಕ್ತಿಗಳ ಅಂತಿಮ ಗುರಿ ಎಂದೂ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ಕವಿ ವರವರರಾವ್ ಅವರು ಕಳೆದ 45 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ 25 ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಬಂಧನಗಳ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಅವರ ಬರಹಗಳ ಶಕ್ತಿ, ಅವರ ಕವನ, ಅವರ ಬೋಧನಾ ವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ತಿಳುವಳಿಕೆಗಳು ಬಹುತೇಕವು ಅವರು ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಅನ್ಯಾಯಗಳ ವಿರುದ್ದ ದನಿ ಎತ್ತಿದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇಷ್ಟೊಂದು ಮೊಕದ್ದಮೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ರಾವ್ ಅವರು ತಮ್ಮ 17 ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ 1957 ರಲ್ಲಿ ಕವನ ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು ಆದರೆ ಮಹಬೂಬ್ನಗರದಲ್ಲಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಸಿದ್ಧಾಂತದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಪಡೆದರು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ಶ್ರೀಕಾಕುಲಂನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಶಸ್ತ್ರ ಹೋರಾಟದ ಬಗ್ಗೆ ಸಹಾನುಭೂತಿ ಹೊಂದಿದ್ದ ತಿರುಗುಬಡು ಕವುಲು (ಬಂಡಾಯ ಕವಿಗಳು) ಗೆ ಸೇರಲು ʼಸಾಹಿತಿ ಮಿತ್ರುಲುʼ ಎಂಬ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಕವನ ಸಮೂಹವನ್ನು ಮತ್ತು ಶ್ರುಜಾನ ಎಂಬ ರಾಜಕೀಯೇತರ ಜರ್ನಲ್ ಅನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.
ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವಿ.ವಿ ವಿರಾಸಂ ಅಥವಾ ವಿಪ್ಲವ ರಾಚೈತಾಲ ಸಂಘ (ರೆವಲ್ಯೂಷನರಿ ರೈಟರ್ಸ್ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್) ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು, ಇದನ್ನು ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ ಸರ್ಕಾರವು ಆಗಸ್ಟ್ 2005 ರಲ್ಲಿ ನಿಷೇಧಿಸಿತು. ಈ ನಿಷೇಧವನ್ನು ಎಪಿ ಹೈಕೋರ್ಟ್ 2005 ರ ನವೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತು. ರಾವ್ ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ಆದ 15 ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಜೊತೆಗೆ ಹಲವಾರು ಸಂಕಲನಗಳನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಮಲಯಾಳಂ, ಕನ್ನಡ, ಹಿಂದಿ ಮತ್ತು ಬಂಗಾಳಿ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಅವರ ಪ್ರಬಂಧ, 1983 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ‘ತೆಲಂಗಾಣ ವಿಮೋಚನಾ ಹೋರಾಟ ಮತ್ತು ತೆಲುಗು ಕಾದಂಬರಿ – ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ನಡುವಿನ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಪರ್ಕದ ಅಧ್ಯಯನ’, ತೆಲುಗಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ವಾದಿ ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಅವರು ಕೀನ್ಯಾದ ಬರಹಗಾರ, ಎನ್ಗಾಗಾ ವಾ ಥಿಯೊಂಗೊ ಅವರ ಜೈಲು ದಿನಚರಿ ‘ಬಂಧಿತ’ಮತ್ತು ಅವರ ಕಾದಂಬರಿ ‘ಡೆವಿಲ್ ಆನ್ ದಿ ಕ್ರಾಸ್’ಅನ್ನು ತೆಲುಗಿಗೆ ಅನುವಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಜೈಲು ದಿನಚರಿ ʼಸಹಚರುಲುʼ (1990) ಅನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ, ಇದನ್ನು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ಗೆ ʼಕ್ಯಾಪ್ಟಿವ್ ಇಮ್ಯಾಜಿನೇಷನ್ʼ ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.
1973 ರಲ್ಲಿ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕುಖ್ಯಾತ ಆಂತರಿಕ ಭದ್ರತಾ ಕಾಯ್ದೆ(ಮಿಸಾ) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿ.ವಿ ಅವರನ್ನು ಮೊದಲು ಬಂಧಿಸಲಾಯಿತು. ನಂತರ ಅವರನ್ನು ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಬಂಧಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಜೈಲಿನ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಬಂಧಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮುಗಿದ ನಂತರವೂ ಅನೇಕ ವಾರಗಳ ಕಾಲ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿರಿಸಲಾಯಿತು. ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ನಂತರ ಅವರ ಮೇಲೆ ಅನೇಕ ಹತ್ಯೆ ಯತ್ನ ನಡೆದರೂ ಅವರು ಬದುಕುಳಿದರು. ಅವರು ಉದಾರವಾದಿ ಜಾಗತೀಕರಣದ ಅಪ್ಪಟ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ 90 ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಬಾಬು ನಾಯ್ಡು ಅವರ ಸರ್ಕಾರವು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡ ಜಾಗತೀಕರಣ ನೀತಿಗಳು. ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ನಕ್ಸಲರ ನಡುವಿನ ಶಾಂತಿ ಮಾತುಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಪೀಪಲ್ಸ್ ವಾರ್ ಗ್ರೂಪ್ನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಹೋದರು. ಹಲವು ಸುತ್ತಿನ ಮಾತುಕತೆ ವಿಫಲವಾದ ನಂತರ ವಿರಾಸಂ ಅವರನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಲಾಯಿತು. ನಿಷೇಧದ ನಂತರ, ರಾವ್ ಅವರನ್ನು 2005 ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಂಧಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು 2006 ರಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. 2014 ರಲ್ಲಿ ಹೊಸ ತೆಲಂಗಾಣ ರಾಜ್ಯ ರಚನೆಯಾದ ನಂತರ ಅವರನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಬಂಧಿಸಲಾಗಿದೆ.
ರಾವ್ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ 1959 ರ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಕಾಯ್ದೆ ಮತ್ತು ಸ್ಫೋಟಕ ವಸ್ತುಗಳ ಕಾಯ್ದೆ 1908 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂಬತ್ತು ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬಹುಶಃ ಅತ್ಯಂತ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ, 1985 ರಲ್ಲಿ ಆಮೂಲಾಗ್ರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಂಘದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನೊಬ್ಬನ ಸಾವಿನ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಂಬ್ಗಳನ್ನು ವಿತರಿಸಿದ ಆರೋಪ ಅವರ ಮೇಲಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ, ವರವರ ರಾವ್ ಅವರು ಸ್ಮರಣೀಯ ಪ್ರತಿಫಲ ಎಂಬ ಕವಿತೆಯನ್ನೂ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.
