ದ್ವೇಷದ ರಾಜಕಾರಣಕ್ಕೆ ಗಡಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ ಅಥವಾ ವಲಸಿಗ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗಿಸುವ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಪಾಯಕಾರಿಯೇ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ವಿರುದ್ಧ ದ್ವೇಷದ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವವರು ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಗಮನಿಸಬೇಕು.
ಅಮೆರಿಕದ ಸಿಯಾಟಲ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ದೀಪಾವಳಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿದ ಇಬ್ಬರು ಬಲಪಂಥೀಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು “Deport All Dot Heads” ಮತ್ತು “Stop Hindu Replacement of Christians” ಎಂಬ ಘೋಷಣೆಗಳಿರುವ ಫಲಕಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆದಿದೆ. ನಂತರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದವರು ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದು, ಅವರನ್ನು ಸ್ಥಳದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ವರದಿಗಳು ತಿಳಿಸಿವೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾದ “Dot Heads” ಎಂಬ ಪದವೇ ದಕ್ಷಿಣ ಏಷ್ಯಾದ ಜನರನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬಿಂದಿ ಅಥವಾ ತಿಲಕ ಧರಿಸುವವರನ್ನು ಅವಹೇಳನ ಮಾಡಲು ಬಳಸುವ ಜನಾಂಗೀಯ ನಿಂದನಾತ್ಮಕ ಪದವಾಗಿದೆ. “Hindu replacement of Christians” ಎಂಬ ಘೋಷಣೆ ಮತ್ತೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ—ವಲಸಿಗರು ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ‘ಬದಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ’ ಎಂಬ Great Replacement ರೀತಿಯ ಪಿತೂರಿ ಸಿದ್ಧಾಂತ.
ಈ ಘಟನೆಯ ನಾಯಕನಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಜೇಕ್ ಲ್ಯಾಂಗ್, 2021ರ ಅಮೆರಿಕದ ಕ್ಯಾಪಿಟಲ್ ಹಿಂಸಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದು, ನಂತರ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ಅವರಿಂದ ಕ್ಷಮಾದಾನ ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ವರದಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಬೇಕು: ಈ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಟ್ರಂಪ್ ಅಥವಾ ಅಮೆರಿಕದ ಎಲ್ಲ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಬೆಂಬಲಿಗರ ಅಧಿಕೃತ ನಿಲುವು ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಇದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಬಲಪಂಥೀಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ನಡೆಸಿದ ಕೃತ್ಯ.
ಆದರೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾತ್ರ ಗಂಭೀರವಾಗಿದೆ.
ಒಂದು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ವಿರುದ್ಧ ದ್ವೇಷದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಅದೇ ದ್ವೇಷದ ರಾಜಕಾರಣ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಶದಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿದಾಗ ನಾವು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಬೇಕು?
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರು, ಕ್ರೈಸ್ತರು ಅಥವಾ ಇತರ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ವಿರುದ್ಧ ದ್ವೇಷದ ಘೋಷಣೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಅದನ್ನು “ರಾಜಕೀಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ” ಎಂದು ಸಮರ್ಥಿಸುವವರು, ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು “ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಾಗ ಅದನ್ನು ಕೂಡ ಅದೇ ಮಾನದಂಡದಿಂದ ನೋಡಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಅದೇ ರೀತಿ, ಅಮೆರಿಕದ ಬಲಪಂಥೀಯರಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ anti-Hindu ಅಥವಾ anti-Indian ದ್ವೇಷವನ್ನು ಖಂಡಿಸುವವರು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇತರ ಧರ್ಮಗಳ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಯುವ ದ್ವೇಷವನ್ನೂ ಖಂಡಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಧರ್ಮ, ರಾಷ್ಟ್ರ ಅಥವಾ ಬಲಪಂಥ–ಎಡಪಂಥ ಎಂಬ ವಿನಾಯಿತಿ ಇರಬಾರದು.
ಇದು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಅಲ್ಲ; ಮುಸ್ಲಿಮರ ಪರ ಅಥವಾ ಕ್ರೈಸ್ತರ ಪರದ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಅಲ್ಲ. ಇದು ಮೂಲತಃ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಧರ್ಮದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅವನ ಹಕ್ಕು, ಗೌರವ ಮತ್ತು ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ರಾಜಕಾರಣದ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರಶ್ನೆ.
ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿಯೂ ಭಾರತೀಯ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಸಮುದಾಯಗಳ ವಿರುದ್ಧದ anti-immigrant ಹಾಗೂ anti-Hindu rhetoric ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಕೆಲವು ಅಮೆರಿಕನ್ ಸಂಶೋಧಕರು ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಬಲಪಂಥೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳು ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಜನಾಂಗೀಯ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಗಂಭೀರಗೊಳಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿವೆ.
ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಘಟನೆಯಿಂದ ಕಲಿಯಬೇಕಾದ ಪಾಠವೇನು?
ನಾವು ಯಾರ ಮೇಲೆ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಬಿತ್ತುತ್ತೇವೋ, ಒಂದು ದಿನ ಅದೇ ದ್ವೇಷದ ಭಾಷೆ ನಮ್ಮ ಬಾಗಿಲಿಗೂ ಬರಬಹುದು.
ಇಂದು “ಅವರು” ಎಂದು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸುವವರು, ನಾಳೆ “ನೀವು” ಎಂಬ ಪದದ ಗುರಿಯಾಗಬಹುದು.
ದ್ವೇಷದ ರಾಜಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯ ಗುರಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಮೊದಲು ಮತ್ತೊಬ್ಬರನ್ನು ಹೊರಗಿಡುತ್ತದೆ; ನಂತರ ತನ್ನದೇ ಸಮಾಜವನ್ನು ವಿಭಜಿಸುತ್ತದೆ; ಕೊನೆಗೆ ಎಲ್ಲರ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನೂ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಬಲಪಂಥವಾಗಲಿ, ಎಡಪಂಥವಾಗಲಿ—ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷ, ಜನಾಂಗದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷ, ವಲಸಿಗರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷ… ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಮಾಜದ ಸಾಮರಸ್ಯಕ್ಕೆ ಅಪಾಯಕಾರಿ.
ಕಾಲ ಹೀಗೇ ಇರುತ್ತದೆ.
— ರಾ ಚಿಂತನ್
