ಥಣಿಸಂದ್ರದ ಎಸ್ಆರ್ಕೆ ನಗರದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಮನೆಗಳ ಧ್ವಂಸ ಕಾರ್ಯವು, ಕೇವಲ ಒಂದು ಬಡಾವಣೆಯ ತೆರವು ಅಲ್ಲ; ಅದು ಇಂದಿನ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮಾನವೀಯ ಮುಖವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಗಂಭೀರ ಸಾಮಾಜಿಕ-ರಾಜಕೀಯ ಘಟನೆ. ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದುಡಿದು, ಬೆವರಿನಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಸಣ್ಣಸಣ್ಣ ಮನೆಗಳನ್ನು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಬುಲ್ಡೋಜರ್ಗಳಿಂದ ನೆಲಸಮಗೊಳಿಸಿ, ನೂರಾರು ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಬೀದಿಪಾಲು ಮಾಡಿರುವುದು ಯಾವುದೇ ಸಂವೇದನಾಶೀಲ ಸರ್ಕಾರದ ಸಾಧನೆ ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.
ಈ ತೆರವು ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕಾನೂನು, ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಅಥವಾ ಅಕ್ರಮ ಎಂಬ ಪದಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ನೆಲದ ವಾಸ್ತವತೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಮನೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಜನರ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಇದು ಕೇವಲ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಕ್ರಮವಲ್ಲ; ಇದು ಬಡವರ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ನೇರ ದಾಳಿ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳು ಇಂದು ಪಠ್ಯ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಬದಲು ಅನಿಶ್ಚಿತ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ. ವೃದ್ಧರು, ಮಹಿಳೆಯರು, ದಿನಗೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರು — ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ‘ಮನೆ ಇಲ್ಲದವರು’ ಎಂಬ ಗುರುತಿಗೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಒಂದೇ: ಅಕ್ರಮ ಎಂಬ ನೆಪ ಬಡವರ ಮನೆಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತದೆಯೇ? ನಗರದಲ್ಲಿ ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ತಲೆಎತ್ತಿರುವ ಬಹುಮಹಡಿ ಕಟ್ಟಡಗಳು, ಐಷಾರಾಮಿ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲವೇ? ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಮಾಫಿಯಾಗಳ ಲಾಭದ ಮುಂದೆ, ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಗಳ ಒತ್ತಡದ ಮುಂದೆ ಬಡವರ ಜೀವ ಮತ್ತು ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಪ್ರವೃತ್ತಿ. ಇದು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ತತ್ತ್ವಕ್ಕೆ ನೇರ ವಿರೋಧ.
ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ‘ಬಡವರ ಪರ ಆಡಳಿತ’ ಎಂಬ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರದ ನಡೆ ಗಂಭೀರ ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಒಳಪಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಆಡಳಿತ ಬದಲಾದರೂ, ಬುಲ್ಡೋಜರ್ ರಾಜಕೀಯ ಮಾತ್ರ ಮುಂದುವರಿದಿರುವುದು ಜನರಲ್ಲಿ ನಿರಾಸೆ ಮತ್ತು ಆಕ್ರೋಶವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಬಲಿ ಕೊಡುವ ಆಡಳಿತ ಜನಪರ ಎಂದು ಕರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಸರ್ಕಾರ ತಕ್ಷಣ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮನೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ ಪರ್ಯಾಯ ವಸತಿ, ಸಮರ್ಪಕ ಪರಿಹಾರ ಮತ್ತು ಗೌರವಯುತ ಪುನರ್ವಸತಿ ಒದಗಿಸುವುದು ಕೇವಲ ಕಾನೂನು ಬಾಧ್ಯತೆ ಅಲ್ಲ; ಅದು ನೈತಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯೂ ಹೌದು. ಜನರ ಬದುಕನ್ನು ತುಳಿದು ನಡೆಯುವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲ — ಅದು ಅಕ್ರಮ.
ಇಂದಿನ ಈ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ, ನಾಳೆಯ ದೊಡ್ಡ ಜನಾಂದೋಲನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಮರೆಯಬಾರದು. ಆಡಳಿತ ಜನರ ಕಣ್ಣೀರಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡದಿದ್ದರೆ, ಆ ಕಣ್ಣೀರು ಒಮ್ಮೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ, ನಂತರ ಪ್ರತಿರೋಧವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವುದು ಖಚಿತ.
