ಕಳೆದ ಒಂದು ದಶಕದಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಆಡಳಿತ ಕಂಡಿದೆ ಎಂದು ೨೦೨೩ ರ ವಿ-ಡೆಮ್ ವರದಿ ಹೇಳಿದೆ. ವಿಶ್ವದ ಹಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಆಡಳಿತವು ೨೦೨೦ ರಿಂದ ತೀವ್ರಗೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಬಹಳ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಹಾಗು ಜಗತ್ತಿನ ೪೨ ದೇಶಗಳು ಸರ್ವಾಧಿಕಾರದತ್ತ ವಾಲಿರುವುದಾಗಿ ವಿ-ಡೆಮ್ ೨೦೨೨ ರ ವರದಿ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದನ್ನು ಲೇಖಕಿ ವಸುಂಧರಾ ಸಿರ್ನಾಟೆಯವರು ಮಾರ್ಚ್ ೦೭, ೨೦೨೩ ರ “ದಿ ವೈರ್” ವೆಬ್ ಜರ್ನಲ್ಲಿನಲ್ಲಿನ ತಮ್ಮ ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರದ ಯುಗ ಆರಂಭಗೊಂಡಿರುವ ಮತ್ತು ಭಾರತವು ಆ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿರುವ ಕುರಿತು ವಿವರವಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.
ಸ್ವೀಡನ್’ನ ಗೋಥೆನ್’ಬರ್ಗ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದ ವಿ-ಡೆಮ್ (ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ವೈವಿಧ್ಯಗಳು) ಇನ್’ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್’ನಿಂದ ಆತಂಕಕಾರಿ ಹೊಸ ವರದಿಯೊಂದು ಹೊರಬಿದ್ದಿದ್ದು ಅದು ೨೦೨೨ ರ ಅಂತ್ಯದ ವೇಳೆಗೆ, ವಿಶ್ವದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ೭೨% (೫.೭ ಶತಕೋಟಿ ಜನರು) ನಿರಂಕುಶಾಧಿಕಾರಿ ಆಡಳಿತದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದರು, ಅದರಲ್ಲಿ ೨೮% (೨.೨ ಶತಕೋಟಿ ಜನರು) “ಮುಚ್ಚಿದ ನಿರಂಕುಶ ಪ್ರಭುತ್ವಗಳಲ್ಲಿ” ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. “ಡಿಫೈಯನ್ಸ್ ಇನ್ ದಿ ಫೇಸ್ ಆಫ್ ಅಟೋಕ್ರಟೈಸೇಶನ್” ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯ ವರದಿಯು “ಕಳೆದ ೩೫ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಅಳಿಸಿಹಾಕಿದೆ” ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗಿರುವ ಕುರಿತು ವಸುಂಧರಾ ಅವರು ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.
ಈ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಸ್ತಾಪಿಸಲಾದ ಸಂಗತಿಗಳು ಜಗತ್ತಿನ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಮತ್ತು ನೀತಿ ನಿರೂಪಕರ ಜಾಗತಿಕ ಕಳವಳಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ. ಇಂದು ಉದಾರವಾದಿ ಜನತಂತ್ರ ಆಡಳಿತಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿದ ನಿರಂಕುಶಾಧಿಕಾರ ತಾಂಡವವಾಡುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವದ ನಾಗರಿಕರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ೧೩% (ಸುಮಾರು ಒಂದು ಶತಕೋಟಿ) ಜನರು ಉದಾರವಾದಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಆಡಳಿತದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವರದಿ ಸೂಚಿಸಿರುವ ಕುರಿತು ವಸುಂಧರಾ ಅವರು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಜಗತ್ತಿನ ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಬಿರಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಇದರಿಂದ ಈ ಕೆಳಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿರುವ ಜನಸಂಖ್ಯೆ-ತೂಕದ ಸೂಚ್ಯಂಕಗಳ ಕಡೆಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ೩೫ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿದೆ, ೪೭ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮೇಲೆ ಸರಕಾರಿ ನಿರ್ಬಂಧ ಹೆಚ್ಚಿದೆ, ೩೭ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದ ನಟರ ಸ್ಥಿತಿಗತಿ ಹದಗೆಟ್ಟಿದೆ ಮತ್ತು ೩೦ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣೆಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟ ಕುಸಿದಿದೆ. ಈ ವರದಿಯು ಅರ್ಮೇನಿಯಾ, ಗ್ರೀಸ್ ಮತ್ತು ಮಾರಿಷಸ್ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು “ಕಡಿದಾದ ಅವನತಿಯಲ್ಲಿದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದಾಗಿ ವಸುಂಧರಾ ಅವರು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.
ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ, ಕಳೆದ ದಶಕವು ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ನಿರಂಕುಶಾಧಿಕಾರದ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಭುತ್ವಗಳನ್ನು ಕಂಡಿದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ೨೦೨೦ ರಲ್ಲಿ ಕೋವಿಡ್-೧೯ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗವು ಸ್ಫೋಟಗೊಂಡಾಗ, ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಲು ಮತ್ತು ಸಂಸತ್ತಿನ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಅಮಾನತುಗೊಳಿಸಲು ಅನೇಕ ದೇಶಗಳು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿವೆ. ಅಂತಹ ದೇಶಗಳು ತಮ್ಮ ನಾಗರಿಕರ ಹಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಅಂಕುಶ ಹೇರುವ ಹಾಗು ನಾಗರಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವ ಶಾಸನಗಳನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿವೆ. ಕೆಲವು ದೇಶಗಳು ಈ ಸಾಂಕ್ರಮಿಕ ರೋಗದ ಅವಧಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ ನಿರಂಕುಶ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿವೆ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಹಂಗೇರಿಯಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ವಿಕ್ಟರ್ ಓರ್ಬನ್ ಅವರು ೨೦೨೦ ರಲ್ಲಿ ತೀರ್ಪಿನ ಮೂಲಕ ಆಳುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದರು, ನಂತರ ಅವರ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಟೀಕೆಗಳು ಎದುರಾದಾಗ ದೇಶದಲ್ಲಿ “ವೈದ್ಯಕೀಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸ್ಥಿತಿ” ಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಈ ಅವಕಾಶವು ಅವರನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ತೀರ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. ೨೦೨೨ ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಉಕ್ರೇನ್ ಯುದ್ಧದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ನಲ್ಲಿ, ಕೆಂಟುಕಿ ರಾಜ್ಯವು ಪಳೆಯುಳಿಕೆ ಇಂಧನಗಳ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿತು ಮತ್ತು ಟೆಕ್ಸಾಸ್ನ ಫೆಡರಲ್ ಮೇಲ್ಮನವಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಗರ್ಭಪಾತದ ಮೇಲಿನ ನಿಷೇಧವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯಿತುˌ ಇದು ೨೦೨೨ ರಲ್ಲಿ ರೋಯ್ ವಿ ವೇಡ್ ತೀರ್ಪನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸುವುದನ್ನು ಮುನ್ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ವಸುಂಧರಾ ಅವರು. ಇಸ್ರೇಲ್ನಲ್ಲಿ, ಬೆಂಜಮಿನ್ ನೆತನ್ಯಾಹು ಅವರು ನೆಸೆಟ್ ಅನ್ನು ಅಮಾನತುಗೊಳಿಸಿˌ ಅನಿರ್ಧಿಷ್ಟಾವಧಿಗೆ ಮುಂದೂಡಿದರು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳನ್ನು ಅಮಾನತುಗೊಳಿಸಿ ನಾಗರಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಗಾವಲು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವರ ಸ್ವಂತ ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ಮುಂದೂಡಿದರು.
ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ೨೦೨೦ ರ ಏಪ್ರಿಲ್ನಲ್ಲಿ ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ಹೊಸ ವಾಸಸ್ಥಳ ಕಾನೂನನ್ನು ಘೋಷಿಸುವಲ್ಲಿ ಫ್ಯಾಸಿಷ್ಟ್ ಸರ್ಕಾರವು ತನ್ನ ಸಮಯವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಅಲ್ಲಿ ೧೫ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ ಅಥವಾ ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಮತ್ತು ೧೦ ಮತ್ತು ೧೨ ನೇ ತರಗತಿಯ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ವಾಸಿಸುವ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ವಾಸಿಸುಲು ಅವಕಾಶ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ, ಇದು ಪ್ರಪಂಚದ ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂಕುಶೀಕರಣದ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯು ೨೦೨೦ ರಲ್ಲಿ ತೀವ್ರಗೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ವಿ-ಡೆಮ್ ವರದಿಯು ೨೦೨೨ ರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ೪೨ ದೇಶಗಳನ್ನು “ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತ” ಎಂದು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಇಂದು, ಇದು ದಾಖಲೆಯ ಸಂಖ್ಯೆಯಾಗಿದೆ
ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ವಸುಂಧರಾ ಅವರು.
ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗೆ ಭಾರತವೂ ಹೊರತಾಗಿಲ್ಲ. ೨೦೨೦ ರಲ್ಲಿ ಹಠಾತ್ ಲಾಕ್ಡೌನ್ ಘೋಷಣೆಯು ಭಾರತೀಯ ಸಮಾಜದ ಬಡವರುˌ ಕೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಜೀವನವನ್ನು ಬಹಳಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತಗೊಳಿಸಿತು. ೨೦೨೧ ರಲ್ಲಿ, ವಿ-ಡೆಮ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಭಾರತವನ್ನು “ಚುನಾವಣಾ ನಿರಂಕುಶಾಧಿಕಾರ” ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಿದರೆ, ಅದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಫ್ರೀಡಂ ಹೌಸ್ ವರದಿಯು ಭಾರತವನ್ನು “ಭಾಗಶಃ ಮುಕ್ತ” ಎಂದು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿದೆ. ೨೦೨೧ ರಲ್ಲಿ, ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಫಾರ್ ಡೆಮಾಕ್ರಸಿ ಅಂಡ್ ಎಲೆಕ್ಟೋರಲ್ ಅಸಿಸ್ಟೆನ್ಸ್ ತನ್ನ ಗ್ಲೋಬಲ್ ಸ್ಟೇಟ್ ಆಫ್ ಡೆಮಾಕ್ರಸಿ (GSoD) ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತವನ್ನು ಹಿಮ್ಮುಖ ಚಲನೆಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಮತ್ತು “ಪ್ರಮುಖ ಅವನತಿ” ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಿರುವ ಕುರಿತು ವಸುಂಧರಾ ಅವರು ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.
GSoD ವರದಿಯಿಂದ ಲಭ್ಯವಾದ ದತ್ತಾಂಶವು ೧೯೭೫ ರ ಮತ್ತು ೧೯೯೫ ರ ನಡುವೆ ಭಾರತದ ಪ್ರಾತಿನಿಧಿಕ ಸರಕಾರದ ಸ್ಕೋರ್ ೫೯ ರಿಂದ ೬೯ ಕ್ಕೆ ಚಲಿಸಿದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಿದೆ. ೨೦೧೫ ರಲ್ಲಿ ಇದು ೭೨ ಆಗಿತ್ತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ೨೦೨೦ ರಲ್ಲಿ ಅದು ೬೧ ರಷ್ಟಿತ್ತು, ಅಂದರೆ ೧೯೭೫ ರಲ್ಲಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರು ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾಗ ಭಾರತವು ಗಳಿಸಿದ ಸ್ಕೋರ್ಗೆ ಇದು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದೆ. GSoD ವರದಿಯು ಭಾರತವನ್ನು ಶ್ರೀಲಂಕಾ ಮತ್ತು ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ ಜೊತೆಗೆ ೧೯೭೫ ರಿಂದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸೂಚ್ಯಂಕದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ೨೦೨೩ ರ ವಿ-ಡೆಮ್ ವರದಿಯು ಪುಟ ೧೦ ರ ಬ್ಲರ್ಬ್ನಲ್ಲಿ ಭಾರತವನ್ನು “ಕಳೆದ 10 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ನಿರಂಕುಶವಾದಿ ಆಡಳಿತಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ” ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಲಿಬರಲ್ ಡೆಮಾಕ್ರಸಿ ಇಂಡೆಕ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಭಾರತವನ್ನು ೪೦-೫೦% ರಷ್ಟು ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿˌ ಶ್ರೇಯಾಂಕ ೯೭ ರಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿದೆ.
ಭಾರತವು ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಸೂಚ್ಯಂಕದಲ್ಲಿ ೧೦೮ ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆಯ ಘಟಕ ಸೂಚ್ಯಂಕದಲ್ಲಿ ೧೨೩ ನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆಯಂತೆ. ಆದರೂ, ಭಾರತವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಕೆಲವು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂಕುಶಾಧಿಕಾರದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು “ಗಣನೀಯವಾಗಿ ನಿಧಾನಗೊಂಡಿದೆ ಅಥವಾ ಸ್ಥಗಿತಗೊಂಡಿದೆ” ಎಂದು ವರದಿಯು ತನ್ನ ಪುಟ ೨೪ ರಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ವರದಿಯು ನಿರಂಕುಶ ದೇಶಗಳ ಕೆಲವು ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಸಹ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿದ ಮಾಧ್ಯಮ ಸೆನ್ಸಾರ್ಶಿಪ್ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದ ದಮನ, ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಳಿಕೆ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಚರ್ಚೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸೇರಿವೆ. ಮಾಧ್ಯಮ ಸೆನ್ಸಾರ್ಶಿಪ್ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದ ದಮನವು “ನಿರಂಕುಶ ದೇಶಗಳ ಆಡಳಿತಗಾರರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ವರದಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ, ರಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಉರುಗ್ವೆಯಲ್ಲಿ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕುಸಿದಿದೆ ಎಂದು ಅದು ಬಹಿರಂಗ ಪಡಿಸಿದೆ.
ವಿ-ಡೆಮ್ ವರದಿಯು ತನ್ನ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು ಸ್ವಯಂಕೃತೀಕರಣವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಸೂಚ್ಯಂಕಗಳಿಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ. ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿ, ಧ್ರುವೀಕರಣ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂಕೃತೀಕರಣವು ಪರಸ್ಪರ ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಸ್ಕೋರ್ಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ ದೇಶಗಳನ್ನು (ಡೊಮಿನಿಕನ್ ರಿಪಬ್ಲಿಕ್, ಗ್ಯಾಂಬಿಯಾ ಮತ್ತು ಸೀಶೆಲ್ಸ್) ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ಧ್ರುವೀಕರಣವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಸಮರ್ಥವಾಗಿರುವ ದೇಶಗಳೆಂದು ಇದು ಫ್ಲ್ಯಾಗ್ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ರಾಜಕೀಯ ಧ್ರುವೀಕರಣವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ನಿರಂಕುಶಾಧಿಕಾರದ ಆಡಳಿತಗಳಿಂದ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುವ “ನಾಗರಿಕರ ಆದ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸುವ” ಸಾಧನವಾಗಿ ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ವರದಿಯು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಗುರಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ರಾಜಕೀಯ ಧ್ರುವೀಕರಣದಲ್ಲಿ “ಅತ್ಯಂತ ನಾಟಕೀಯ” ಹೆಚ್ಚಳವನ್ನು ಕಂಡ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ, ಭಾರತ, ಬ್ರೆಜಿಲ್ ಮತ್ತು ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್ ಅನ್ನು ನಿರಂಕುಶ ದೇಶಗಳೆಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಿರುವುದಾಗಿ ವಸುಂಧರಾ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಬೊಲಿವಿಯಾ, ಬಲ್ಗೇರಿಯಾ, ಜೆಕ್ ರಿಪಬ್ಲಿಕ್, ಮೊಲ್ಡೊವಾ, ಡೊಮಿನಿಕನ್ ರಿಪಬ್ಲಿಕ್, ಗ್ಯಾಂಬಿಯಾ ಮತ್ತು ಮಲಾವಿ ಮುಂತಾದ ಕೆಲವು ದೇಶಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸೂಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ವರದಿಯು ಉನ್ನತಿಗೇರಿಸುವ ಟಿಪ್ಪಣಿಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ, ಇದು ಮಾಲ್ಡೀವ್ಸ್, ಉತ್ತರ ಮ್ಯಾಸಿಡೋನಿಯಾ, ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ ಮತ್ತು ಸ್ಲೊವೇನಿಯಾವನ್ನು ಧನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯು-ಟರ್ನ್ ಮಾಡಿರುವ ದೇಶಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತದೆ.
೨೦೨೨ ರ ವರದಿಗಳಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಲಾದ ಮಾಲ್ಡೀವ್ಸ್ ಅನ್ನು ನೋಡುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಗೊಂದಲಮಯವಾಗಿದೆ, ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಸೋಲಿಹ್ (೨೦೧೯ ರ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ವಿ-ಡೆಮ್ ವರದಿಯು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಸೂಚ್ಯಂಕವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತದೆ) ದ್ವೀಪಸಮೂಹ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತ-ವಿರೋಧಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳನ್ನು ಕಾನೂನುಬಾಹಿರಗೊಳಿಸಿದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ವಸುಂಧರಾ ಅವರು. ಮಾಲ್ಡೀವಿಯನ್ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದ ನಟರು ಅಧ್ಯಕ್ಷರಿಗೆ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಅಪರಾಧೀಕರಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವಿದೆಯೇ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿರುವ ಕುರಿತು ವಸುಂಧರಾ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದಾಗ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಗಳು ಸ್ವಯಂಕೃತೀಕರಣದಿಂದ ಪುಟಿದೇಳಬಹುದು ಎಂದು ವಿ-ಡೆಮ್ ವರದಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಸಾಮೂಹಿಕ ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸುವಿಕೆ, ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಏಕೀಕೃತ ವಿರೋಧ, ನ್ಯಾಯಾಂಗವು ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಸ್ವಾಧೀನವನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸುವುದು, ನಿರ್ಣಾಯಕ ಚುನಾವಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ವಿ-ಡೆಮ್ ವರದಿಯು ಆರ್ಥಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಜಾಗತಿಕ ಸಮತೋಲನದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಇದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತರ್-ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ವಿಶ್ವ ವ್ಯಾಪಾರವು ೧೯೯೮ ರಲ್ಲಿ ೭೪% ರಿಂದ ೧೯೯೮ ರಲ್ಲಿ ೪೭% ಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದೆ ಎಂದು ಅದು ಕಂಡುಹಿಡಿದಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಲೇಖಕಿ. ಪ್ರಪಂಚದ ಒಟ್ಟು ದೇಶೀಯ ಉತ್ಪನ್ನದ ೪೬% ಈಗ ನಿರಂಕುಶಾಧಿಕಾರದಿಂದ ಬಂದಿದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಗಳ ಅವಲಂಬನೆಯು ಕಳೆದ ಮೂರು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವಿಗುಣಗೊಂಡಿದೆ.
ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕಾಗಿ ನಿರಂಕುಶಾಧಿಕಾರದ ದೇಶಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಈ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಇದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಗಳಿಗೆ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಭದ್ರತಾ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು ಲೇಖಕಿಯ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿದೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಭಾರತವು ಕಳೆದ ಒಂದು ದಶಕದ ಫ್ಯಾಸಿಷ್ಟ್ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮೇಣವಾಗಿ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರದತ್ತ ವಾಲುತ್ತಿರುವ ಕುರಿತು ಲೇಖಕಿ ಅನೇಕ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುವ ಮೂಲಕ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ವಸುಂಧರಾ ಸಿರ್ನಾಟೆಯವರು ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತೆಯಾಗಿದ್ದು ಅವರು ರಾಜನೀತಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಇಂಡಿಯಾ ವಯಲೆನ್ಸ್ ಆರ್ಕೈವ್ನ ನಿರ್ಮಾಪಕಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.
